پیام مدیریت

سالمندی مشخصاَ دورانی از زندگی انسان محسوب می شود که به قول معروف فرد بار خود را برده و کار خود را کرده و بالطبع هنگام فراغت و استراحتش فرا رسیده است . این دوره از زندگی اصولاَ باید با شیرین کامی همراه باشد ، چراکه سالمند با کوله باری از تجربه به تماشای ثمره زندگیش می نشیند ، نزد اطرافیان عزت و احترامی شایسته می یابد با خاطری آسوده تر از فرصت زندگیش بهره می برد ، اما این سیمای دوست داشتنی از دوران سالمندی به دلیل مشکلات بسیاری که پیش روی فرد سالخورده قرار می گیرد و از برخی نارسایی ها و معضلات اجتماعی ، اقتصادی ، روحی ، روانی ، فرهنگی و ... ناشی می شود ، غالباَ تحقق نمی پذیرد . به این ترتیب ریشه مشکلات سالمندی نه در ذات آن و اقتضائات سالخوردگی و فرتوتی ، بلکه در بستر و شرایطی است که برای سالمند پدید می آید . سالمندی مترادف با درد و ناتوانی نیست و در ادامه زندگی طبیعی هر انسان و مرحله پایانی حیات نوع بشر شرایطی دارد که باید آن را شناخت و بر مشکلات و محدودیت هایش فایق آمد . اهمیت این شناخت و آگاهی نزد  فرد سالمند و اطرافیان هنگامی آشکار می شود که بدانیم بیش از 70 درصد عوارض سالمندی که به ظاهر از کهولت سن ناشی می شود قابل پیشگیری و رفع هستند .